Mandalina seçerken meyvenin parlak turuncu rengine bakmak her zaman tatlı ve sulu bir ürün bulmaya yetmiyor. Paylaşılan seçim ölçütlerine göre ağırlık, kabuk dokusu, biçim ve sap kısmındaki koku da meyvenin özellikleri hakkında fikir verebiliyor.
Aynı boyuttaki iki mandalinadan daha ağır gelenin daha fazla su ve şeker içerdiği belirtiliyor. Kabuğu ince, pürüzsüz ve hafif parlak olanların tatlı; kalın, kaba ve iri gözenekli olanların ise ekşi ya da kuru çıkma ihtimalinin daha yüksek olduğu aktarılıyor.
Kabuğu parmakla hafifçe yoklarken iç kısımla arasında fazla boşluk olmamasına dikkat edilmesi öneriliyor. Taş gibi sert meyveler tam olgunlaşmadığı için ekşi kalabilirken hafif esnek kabuk, mandalinanın yeme kıvamına geldiğine işaret ediyor.
Renk de tek başına olgunluk göstergesi sayılmıyor. Ekim ve Kasım aylarında tezgâha gelen erkenci Satsuma mandalinalarının içi tatlanmış olsa bile kabuğunda yeşil tonlar kalabiliyor; sarartma işleminden geçirilen bazı meyveler ise turuncu görünmesine rağmen ekşi olabiliyor. Altı ve üstü hafif basık mandalinaların daha tatlı olabileceği, yuvarlak veya sivri biçimlilerde asit oranının daha yüksek olabileceği belirtiliyor.
Sap çukurundan belirgin bir narenciye kokusu gelmesi, meyvenin tazeliği ve aromasını koruduğuna dair ipucu olarak gösteriliyor. Sapın birleştiği noktadaki hafif çöküklük ve belirgin halkamsı yapı da mandalinanın dalında güneş alarak tatlandığını düşündüren işaretler arasında sayılıyor.