Balık tezgâhlarında öne çıkan türler yıl içinde değişiyor. Hamsi özellikle kasım–şubat döneminde, palamut eylül–aralık arasında, sardalya ise temmuz–eylül döneminde tercih ediliyor; ancak mevsim takvimleri balığın diğer aylarda tüketilemeyeceği anlamına gelmiyor.
Balığın bulunduğu deniz, su sıcaklığı ve göç dönemleri mevsimlerin seyrini etkileyebiliyor. Avlanma yasakları ise mevsimsel lezzet dönemlerinden ayrı kurallara bağlı. Yetiştiricilik levrek ve çipura yıl boyunca bulunabiliyor.
Hamsi için kasım–şubat aralığı öne çıkarken, İBB takviminde aralık ve ocak yağlı ve lezzetli dönemler olarak belirtiliyor. Palamut sonbaharda tezgâhlarda daha sık görülüyor ve ocakta da lezzetini koruyabiliyor; küçük boydaki balıkları alırken boyuna dikkat etmek gerekiyor.
Lüfer özellikle ekim–aralıkta, istavrit ise yağlandığı sonbahar ve kış aylarında öne çıkıyor. Çinekop ve sarıkanat adları lüfer türünün farklı boy grupları için kullanılıyor; istavritte kasım, aralık ve ocak ayları özellikle işaretleniyor.
Mezgit için şubat–mayıs dönemi öne çıksa da İBB rehberinde kışın da tezgâhlarda bulunabildiği belirtiliyor. Doğal av levrekte şubat–mayıs, özellikle ilkbahar tercih edilirken yetiştiricilik levreği yıl boyunca satışa sunulabiliyor.
Sardalyada temmuz–eylül dönemi öne çıkıyor ve İBB rehberine göre bu dönem ekime uzayabiliyor. Doğal çipura için temmuz–kasım aralığı belirtilirken yetiştiricilik çipurası yıl boyunca bulunabiliyor; bu türlerde ürünün kaynağı ve tazeliği de göz önünde tutulmalı.
Tarım ve Orman Bakanlığının hijyen rehberine göre bütün taze balıkta gözlerin berrak ve parlak, solungaçların kırmızı, etin sıkı olması bekleniyor. Tek bir görünüm belirtisiyle karar vermek yerine balığın soğukta tutulmasına ve satış yerinin hijyenine de bakılmalı; keskin, rahatsız edici koku ve gevşemiş et uyarı işareti.