Oxford Üniversitesi bilim insanlarının on binlerce erkeğin kan örnekleri ve genetik verilerini incelediği araştırmada, prostat kanseri teşhisinden yıllar önce ölçülen bazı bağışıklık proteinleri ile hastalık riski arasındaki ilişki değerlendirildi. Ekip, teşhisten ortalama 10 yıl önce alınan örneklerde 368 bağışıklık ve enflamasyon proteinini analiz etti.
Araştırmada, doğal katil (NK) ve katil T hücrelerini destekleyen İnterlökin-15 (IL-15) proteininin düzeyi yüksek erkeklerde, yedi yıl sonra prostat kanserine yakalanma riskinin yüzde 14 daha düşük olduğu saptandı. İleri evre agresif prostat kanseri riski ise yüzde 26 daha düşük bulundu.
Bu durum, bağışıklık sistemimizin anormal hücreleri henüz tümöre dönüşmeden temizlediğini kanıtlıyor
FLT3LG, BCL2L11 ve PGF gibi bağışıklık sistemini destekleyen diğer proteinlerin de kanser oluşumuyla ilişkili olduğu bildirildi. Araştırma, bağışıklık sisteminin prostat kanserindeki rolünün tümör ortaya çıktıktan önce de incelenmesi gerektiğine işaret ediyor.
Çalışmanın başyazarı Dr. Mahboubeh Parsaeian, en güçlü bağışıklık sinyallerinin teşhisten yedi yıldan daha uzun süre önce tespit edildiğini belirterek, “Bu durum, bağışıklık sistemimizin anormal hücreleri henüz tümöre dönüşmeden temizlediğini kanıtlıyor” dedi.
Araştırmacılar, DNA onarımında görev alan PARP1 proteiniyle ilgili genetik yatkınlığın da prostat kanseri riskinin artmasıyla ilişkili olduğunu tespit etti. Olaparib gibi PARP inhibitörlerinin günümüzde ileri evre kanser hastalarında kullanıldığı, yeni bulguların ise koruyucu yaklaşımların araştırılmasına katkı sağlayabileceği belirtildi.
Bilim insanları, Prostat Kanseri Etiyolojisi ve Önlenmesi (PCAP) programı kapsamında bağışıklık kalkanını güçlendirmeye yönelik klinik önleme denemeleri başlatmayı hedefliyor. Araştırma, prostat kanserine karşı koruyucu aşı veya ilaç protokollerinin geliştirilmesi için olası bir araştırma zemini sunuyor.